![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
LBDK
BIZITZAREN TRENEAN, ORAINA DA ZURE ESERLEKUA
Gure karrozak martxan doan tren bat irudikatzen du, gelditu gabe aurrera doan denboraren joanaren sinboloa. Errutinaz, presaz, beti arinago joan behar denaren sentipenaz, urrunago iritsi behar denaren sentipenaz uzten gara maiz. Konturatu gabe, ihes egiten digute une xumeek, egunerokoak, benetan axola zaigunak. Korrika bizi gara, erlojuari, mugikorrari begira, bidaiaz gozatzera gelditu gabe. Geltokiak hegan pasatzen dira, eta ia ez dugu leihotik begiratzeko astirik izaten.
Gogoratu nahi dugu bizitza ez dela soilik iristea, baizik eta ibilbidea bizitzea. Edertasuna dagoela egune- rokotasunean, xehetasunetan, errepikatzen ez den horretan. Karroza honetan, trenak ez darama presarik: galgatzera gonbidatzen du, ondoan ditugunekin bidaia partekatzera, gure bizitzaren paisaiari begiratzera, oroigarri bihurtu aurretik. Izan ere, batzuetan, benetan aurrera egiteko, gelditzen jakin behar da. Dena presaka doan garai honetan, orainaz gozatzea ekintza iraultzailea dela gogoratzea.
EN EL TREN DE LA VIDA, EL PRESENTE ES TU ASIENTO
Nuestra carroza representa un tren en marcha, símbolo del paso del tiempo que avanza sin detenerse. A menudo nos dejamos llevar por la rutina, por las prisas, por la sensación de que siempre hay que ir más rápido, llegar más lejos. Sin darnos cuenta, se nos escapan los momentos sencillos, lo cotidiano, lo que de verdad importa. Vivimos corriendo, mirando el reloj, el móvil, sin pararnos a disfrutar del viaje en sí. Las estaciones pasan volando, y apenas nos damos tiempo a mirar por la ventana.
Queremos recordar que la vida no es solo llegar, sino vivir el trayecto. Que hay belleza en lo cotidiano, en los detalles, en lo que no se repite. En esta carroza, el tren no lleva prisa: invita a frenar, a compartir el viaje con quienes tenemos al lado, a mirar el paisaje de nuestra vida antes de que se convierta en recuerdo. Porque a veces, para avanzar de verdad, hay que saber detenerse. En una época en la que todo va deprisa, recordar que disfrutar del presente es un acto de rebeldía.