Bu sergi, İspanyol Engizisyonu ile ilgili tarihi eserleri ve bilgileri içermektedir.
Ortada sergilenen beyaz giysi, sanbenito (Sambenito) olarak bilinir. Bu kıyafet, Engizisyon tarafından sapkınlıkla suçlanan kişilere halk önünde bir utanç sembolü olarak giydirilirdi.
Giysinin üzerindeki büyük kırmızı "X" (Aziz Andrew Haçı) ve altındaki alev, suçlamanın ciddiyetini veya verilecek cezayı simgelerdi. Alevler genellikle kişinin kazığa bağlanarak yakılma cezasına çarptırıldığını gösterirdi.
Bu giysiler, 15. ve 17. yüzyıllar arasında Engizisyon tarafından düzenlenen ve halka açık tövbe ve cezalandırma törenleri olan auto-da-fé (iman eylemi) sırasında giyilirdi.
Sol taraftaki panelde Engizisyon'un (La Inquisición) genel tarihçesi, sağ taraftaki panelde ise İspanyol Engizisyonu'nun (La Inquisición Española) özel durumu ve azınlıklara yönelik yaptırımları içermektedir.
İspanyol Engizisyonu (1478–1834), başlangıçta din değiştirmiş Yahudiler ve Müslümanlar (conversolar ve moriskolar) arasındaki "gizli inanç sahiplerini" tespit etmek amacıyla kurulan, ancak zamanla monarşinin gücünü pekiştirmek için kullanılan bir yargı kurumuydu. İşleyişi ve önemli aşamaları şu şekildedir:
1. Soruşturma ve Suçlama Süreci: Engizisyon bir bölgeye ulaştığında, genellikle bir "lütuf fermanı" ilan ederdi. İnsanlara kendi "sapkınlıklarını" itiraf etmeleri için süre tanınır, gönüllü itirafçılar daha hafif cezalar alırdı. Ancak bu kişiler, başkalarını da ihbar etmeye zorlanırdı. Sanıklar genellikle kendilerini kimin suçladığını bilmez ve savunma hakları oldukça kısıtlı olurdu.
2. Sorgulama ve İşkence: İtiraf etmeyen veya suçlamaları reddeden sanıklardan bilgi almak için işkence yasal olarak uygulanabilirdi. En yaygın yöntemler arasında "tgermek", "strappado" (kollardan asmak) ve "su işkencesi" bulunuyordu. Ancak işkence, infazın kendisi değil, sadece itiraf ettirme yöntemi olarak görülürdü.
3. Kararlar ve Cezalar: Yargılama sonunda beş ana sonuç çıkabilirdi:
1. Beraat: Absolución Sanığın suçsuz bulunduğu durumdur. Ancak Engizisyon tarihinde bu karar oldukça nadirdi; genellikle "şüphe bulunamadı" şeklinde ifade edilirdi.
2. Erteleme / Askıya Alma: Suspensión Dava, yeterli kanıt bulunamadığı için askıya alınırdı. Sanık serbest bırakılabilirdi ancak davası her an yeniden açılabilir ve hayatı boyunca takip edilirdi.
3. Tövbe / Pişmanlık: Penitencia Sanık suçunu kabul ettiğinde verilen "hafif" cezalardır. Bu kapsamda şunlar uygulanabilirdi:
Abjuración: Sapkınlıktan vazgeçtiğine dair halk önünde yemin etme - Azotes: Kamçılama cezası - Destierro: Sürgün.
4. Uzlaşma: Reconciliación Kilise ile barışma anlamına gelir ancak cezaları ağırdır. Kişi genellikle tüm mal varlığını kaybeder (confiscación de bienes) ve şunları yapmak zorunda kalırdı:
Sanbenito: Fotoğrafta gördüğünüz o utanç giysisini belirli bir süre giymek.
Cárcel perpetua: Müebbet hapis (genellikle birkaç yıl sonra ev hapsine dönerdi).
5. Bırakma (İnfaz): Relajación Tam adı "Relajación al brazo secular" (Laik otoriteye bırakma) şeklindedir. Kilise kan dökemediği için, tövbe etmeyen veya suçunu tekrar eden kişileri idam edilmeleri için sivil yönetime teslim ederdi. Bu durumdaki kişiler genellikle kazığa bağlanarak yakılırdı. (Hoguera)